środa, 27 kwietnia 2011

Masaż relaksacyjny.

Masaż to alternatywny środek na codzienne dolegliwości: przynosi ulgę w bólu głowy oraz zmęczonym nogom i stopom, spiętym barkom i ramionom, przeciążonym plecom, wspomaga pracę jelit i żołądka.
Masaż jest też doskonały na utrzymanie dobrej formy i pięknego ciała: ugłaskasz duszę i ciało w naturalny sposób, wykonując nieskomplikowany masaż z zastosowaniem naturalnych olejków.

W książce znajdziesz informacje na temat wszechstronności masażu, m.in. opis specjalnych masaży partnerskich i automasażu, które przywracają nasz wewnętrzny spokój, promienny wygląd od stóp do głów oraz przepełniają nas świeżą, pozytywną energią.
Książka zawiera przejrzyste informacje na temat podstaw masażu, opisy zasad wykonywania i przygotowania oraz rodzajów masażu oraz wszystko o uzdrawiającej mocy dłoni.
Masaż relaksacyjny to dobrodziejstwo dla ciała i balsam dla duszy.

Jak wykonać masaż relaksacyjny?

cel:
-zmniejszenie napięcia mięśniowo-nerwowego
-zwiększenie wydzielania endorfin

czas masażu:
30-90min

warunki otoczenia:
-temperatura 22-25 stopni C
-zaleca się nawilżacz powietrza oraz unoszący się zapach olejków eterycznych
-światło świec stworzy przyjemną atmosferę, a muzyka dopasowana do osoby masowanej pozwoli się odprężyć
-w leżeniu przodem pod stawy skokowe wkładamy wałek (zwinięty ręcznik),
w leżeniu tyłem pod kark i stawy kolanowe
-osoba masowana powinna leżeć przykryta wykonując głębokie wdechy i 2 razy dłuższe wydechy


przebieg masażu:
W trakcie masażu nie prowadzi się rozmowy z masowanym
- rozpoczyna się łagodnie (uziemienie -połączenie -kołysanie)
- odkrywamy części ciała które chcemy masować
- jeśli zaczyna się od pleców, wygodnie jest stanąć za głową osoby masowanej
- stosuje się techniki rozluźniające, głównie w postaci powierzchownego głaskania, rozcierania i ugniatania
- można wykonywać lekkie oklepywania i wibracje
- a także głaskanie rozcierające, głaskanie rozciągające, głaskanie ugniatające, głaskanie wibrujące, rozcieranie głaszczące, rozcieranie wyciskające, rozcieranie ugniatajace, ugniatanie głaszczące, ugniatanie wałkujące itp.
- stosuje się też techniki wpływające na rozluźnienie napięć(kołysanie, krążenie, rozciąganie, unoszenie)

wtorek, 17 lipca 2007

Masaż - wikipedia

Masaż - zabieg fizjoterapeutyczny polegający na sprężystym (nie plastycznym) odkształcaniu tkanek.

Masaż może mieć cele lecznicze, relaksacyjne lub przygotowywać mięśnie do wysiłku.

Spośród rodzajów masaży wyróżnia się m.in.:

klasyczny (szwedzki),
manualny drenaż limfatyczny,
sportowy,
izometryczny,
segmentarny,
synkardialny,
łącznotkankowy,
shantali,
podwodny,
wirowy,
natryskowy,
wibracyjny,
podciśnieniowy,
pneumatyczny,
punktowy (akupresura),
stawowy centryfugalny,
sensoryczny,
indonezyjski,
tajski,
erotyczny.

Historia masażu
Historia masażu wywodzi się ze Starożytności, kiedy to był on uzupełnieniem obrzędów religijnych, a z czasem części oddziaływań medycyny ludowej. Zapoczątkowany w Indiach i Chinach, stanowił naturalną metodę leczniczą. Już Hipokrates, a potem Celsus i Galena wskazywali na wykorzystanie masażu w poszczególnych jednostkach chorobowych. W Starożytnej Grecji masowano sportowców przed zawodami, aby natłuścić ich ciała oliwką. Ponieważ w Średniowieczu nastąpił zastój nauk medycznych, również i masaż przestał być powszechnie stosowany. W XVI wieku techniką masażu zajął się francuski lekarz Ambroże Paré. W wyniku badań nad fizjologią masażu oraz w oparciu o obserwację pozytywnych skutków masażu u chorych po operacjach, w swojej pracy naukowej ogłosił on masaż jako oficjalną metodę leczenia. Tym samym problemem zajmował się w XVII wieku lekarz Friedrich Hoffman (1600- 1672). Opierając się na własnych badaniach i obserwacjach opracował program stosowania masażu w licznych przypadkach chorobowych. W XIX wieku największy wkład w rozwój masażu leczniczego włożył szwedzki lekarz Per Henrik Ling (1776- 1839). Został on współautorem „szwedzkiej gimnastyki”, w zakres której wchodzi masaż leczniczy. Zasady masażu ze wskazaniami i przeciwwskazaniami do jego wykonywania określił holenderski lekarz Johan Mezger (1839- 1909). Powołał on do życia prawdziwą szkołę masażu klasycznego i uważany jest za autora „masażu naukowego”. Istotny wpływ na rozpowszechnianie masażu miała również polska myśl naukowa. Dzięki publikacjom naukowym lekarza Izydora Zabłudowskiego (1851- 1906) masaż był traktowany na równi z innymi działami wiedzy medycznej. Wraz z rozwojem fizjologii i neurofizjologii powstawały nowe metody masażu: segmentarny, limfatyczny, łącznotkankowy i okostnowy. W Polsce wielu wybitnych fachowców z zakresu rehabilitacji leczniczej zajmuje się propagowaniem masażu, jednak program studiów medycznych jest w dalszym ciągu bardzo ubogi w elementy rehabilitacji i masażu.


Masaż klasyczny
Techniki masażu klasycznego:

Technika głaskania,
Technika rozcierania,
Technika ruchów biernych,
Technika uderzenia,
Technika ugniatania,
Technika wibracyjna,
Technika oklepywania,
Technika wstrząsania,
Technika wyciskania.


źródlo: wikipedia